Nic sie nie dzieje .......

Nie wierze !!!!! Mialam caly post i skasowal mi sie - sama nie wiem jak to zrobilam . No coz, Anus masz chyba za duzo czasu wiec pisz od nowa .

Tak wiec Brenda zaparla sie i nie chce rodzic . Wczoraj bylo troche nerwow , bo myslelismy ze odeszly jej wody . Ale okazalo sie , ze to tylko plyn owodniowy , ktory schodzi czesto przed planowanym porodem, ale do porodu pozdostaje jeszcze troche czasu . Byly nerwy , goracy telefon do weterynarza i nic . Ok . godziny dwunastej zrezygnowani poszlismy spac . Dzisja weterynarz ja zbadal i powiedzial, ze jak do piatku nie urodzi to cesarka. Brenda plisssss , wez sie w garsc i rodz !!! A ona nic, spi obok mnie , chrapie w najlepsze i ma nas w glebokim poszanowaniu . Mnie tak wczoraj nerwy sciely za zaczelam pichcic chatney z jablek , borowek i chili . Przynajmniej na cos sie te nerwy zdaly, bo chutney przepyszne . ja zwykle robilam je na ,, oko '' wiec przepisu niet :-) . Pokrilam brobniutko jablka, cebule , jedna papryczke chili , dodalam boroki, cukier , sol, zalalam octem jablkowym. Doprawilam kuminem , kolendra , odrobina tartych gozdzikow . I tyle . Pychota , do mieska , wedlinki , mexykanskiego zarelka - do wszystkiego pasuje .

W sobote mialam myc okna , ale len siedzial mi dosc mocno na plechac , wiec zabralam sie tylko za sobotnie pieczenie . I wyszlo cos takiego - Kanelbulle albo Kanelsnurrer jak kto woli . Buleczki z cynamonem i migdalami .

Typowe drozdzowe ciasto , tylko technika pieczenia troche inna. Walkujemy ciasto na placki , smatujemy roztopionym maslem , sypiemy cukrem ile sie da, mielonymi migdalami , kroimy na paski . Skladamy paski do siebie i zwijamy w supelek . Mozna tez caly placek zwinac i kroic na male slimaczki . jak kto woli .

Wczoraj natomiast juz rano zadecydowalismy , ze jedziemy gdzies to spalic . Wiec wybralismy sie doslownie ,, za dom '' w gory . Po drodze placilismy za wjazd . Juz kiedys o tym pisalam, ze wiekszosc drog tych poza gminnymi jest platna. Z tych pieniedzy odsnieza sie te drogi zima i utrzymuje ich dobry stan . Sa zawsze przejezdne . Nie zawsze stoi tam automatyczna bramka, zazwyczaj jest cos takiego . Skrzyneczka z druczkami do wypelnienia i koperta na kaske. Ot i cala filozofia .

A dalej to juz moglo byc tylko cudownie . Pogoda nam dopisala. 

 Zebym nie pozostawala goloslowna - nie bylo zadnej wycieczki , z ktorej nie wrocilibysmy z jakims kamieniem . Tomek nie mogl sie oprzec . Acha i byla jeszcze zerdz wielka, ze ledwo nam sie do samochodu zmiescila , bedzie z niej swiecznik na dlugi stol .

Widzicie ten slad srodkiem miedzy swierkami ? To slad trasy narciarskiej . 

To urzadzenie do ,, plukkania '' borowek czy jagod kupilam kiedys na wyprzedazy po czyjejs babci ( plukke - zbierac ). Jedna ze znajomych sprzedawala dom po swojej babci i wszystko co tam zostalo . Zachwycilam sie tym starusim urzadzeniem i od razu chcialam je miec . Kasy mi zabraklo i musialam do domu jechac , ale watro bylo . Sito do tego w komplecie . Ma chyba ze sto lat - tak mi powiedziala znajoma. 

I tak minal nam weekend - troche nerwowo, troche na luzie . Ja mam wlasnie Høsteferie czyli jesienne wakacje. Caly tydzien wolne, laba . uczniowie maja feire wiec i ja tez :-) .

Brenda caly czas chrapie , spi w najlepsze . O rodzeniu wcale nie mysli . Moja corka mi dzisi poradzila ,, mamo , do wanny z goraca woda ja wloz '' . Usmialam sie co nie miara . Mam tylko nadzieje, ze wreszcie urodzi .

Jutro wtorek , spie do woli , na ile mi Brenda pozwoli . Potem wezme sie za te cholerne okna, bo boje sie zeby zima mnie nie zaskoczyla. Bo w mrozie raczej trudno myc okna. Tutaj to mozliwe, zeby myc okna trzy razy do roku . Jest tak czyste powietrze, nikt nie pali weglem ........ co za ulga . Pamietam jak w Polsce umylam okna, to zaraz za tydzien byly szare . Ehhh , znowu jakies plusy :-) . Ide parzyc herbatke , rozsiade sie w fotelu i oddam blogiemu lenistwu . A co mi tam. Aha i zjem ( jak jeszcze sa ??? ) jedna buleczke cynamonowa, no moze dwie .

                                            Milego wieczoru !!!!

W oczekiwaniu na szczeniaczki

Nie pisalam wczesniej , ze nasza Brenda bedzie ,,mama '' . Nie chcialam zapeszac , zreszta i my do konca nie bylismy pewni czy jest w ciazy czy nie. Zachowywala sie jak rozkapryszona baba- hormony raz jej rosly raz spadaly na leb . Tomek jezdzil z nia co drugi dzien na badania, ale i tak nie mielismy pewnosci czy bedzie miala ten ,, szczyt '' czy nie. Weterynarz powiedzila ,, jedzcie, pokryjcie ja to przeciez nie zaszkodzi, a noz widelec sie uda '' . No i udalo sie. Za jakies 7 dni spodziewamy sie malenstw :-) Boje sie tego porodu jak cholera, nigdy tego wczesniej nie robilismy . Weterynarz powiedzila, ze damy sobie rade , no ale jakby co to mamy do niego dzwonic . Uffff , az sie poce jak o tym mysle. A mza mowi, zebym glosno nie wypowiadala swoich obaw , bo noz widelec Brenda zrozumie i co bedzie. Przeciez musimy dac jej poczucie bezpieczenstwa . No tak , moj maz ma malego hysie na jej punkcie ,ale coz.... . Przez prawie pol roku wybieral dla niej partnera . No bo nie takie pochodzenia , za malo medali , nie ta linia, za malo obcej krwi wsrod przodkow , biszkoptowa barwa wsrod przodkow, ble ble ble..... . Tiaaa , gdybysmy my kobietki byly takie zapobiegliwe i z taka dokladnoscia wybieraly swoich partnerow - kandydatow na ojcow - to swiat bylby wprost idealny  hahaha... Fakt faktem , partner sliczniusi to mysle ze i malenstwa beda fajniusie . Brenda zmienila sie bardzo . Jest tak powolna i spokojna , ze chwilami mysle ze nam psa podmienili . Chodzi pieknie przy nodze , nawet bez smyczy . Teraz na nia trzeba wrecz czekac , zeby doszla a nie uganiac sie za nia. Cycochy ma wielkie , tyle ma juz mleka .A brzuch .... eh ogromniasty . Tomek postawil ja przednimi lapami na schodach i sprawdzal jak sie malenstwa ruszaja. To niesamowite .

 Uwielba lezec na ,, plecach '' . Nie wiem , moze tak jej wygodnie . Dzisiaj smarowalismy jej cycochy alantanem, bo sobie poobcierala - takie sa wielkie .

Moj pokoik - warsztacik zostal przerobiony w porodowke i jednoczesnie miejsce, gdzie Brenda bedzie mieszkala ze szczeniakami. Maz zbil kojec , wielki na pol pokoju . Wlozylismy do niego zdobyczny materac . Teraz tylko jeszcze kupimy w aptece przescieradla jednorazowe , takie absorbujace wilgoc . beda idealne do porodu , bo sie je po prostu po wszystkim wyrzuci , a legowisko bedzie czyste . Rozlozylismy tam nawet lozko , bo przeciez ktos bedzie z nimi musial spac jedna czy dwie noce. Nigdy nie wiadomo jak zachowa sie pierworodka. Wiec zabezpieczylismy sie na calego . Nie wspominajac , ze maz kupil juz miseczki w roznych kolorach dla szczeniaczkow , ja naszykowalam kolorowe tasiemki , ktore bedziemy wiazac szczeniaczkom zaraz po urodzeniu . Sterylne nozyczki jeszcze z mojego pobytu na onkologi czekaja nierozpakowane w pogotowiu . jeszcze tylko musze nici odkazic i jestesmy gotowi na przyjecie miotu .

A co u nas pozatym ? Remont ciagle trwa , ale chyli sie juz ku koncowi . Brenda jako ze jest wszedobylska cala umorusana jest w farbie . Ogona uzywala chyba jako pedzla :-)

                             Taras po malu zaczyna wygladac jak taras

                       Ale prace wciaz jeszcze trawaj - oto dowod na to .

    Tak sobie wymyslilam donice w tarasie - teraz wrzosy , ale na wiosne wsadze tam jalowce kolumnowe .      Marze o nich :-)
                    

                                                  Moje ukochane wrzosy :-)

A to z dzisiejszego spaceru do pobliskiego lasu . Borowki , juz lekko podmrozone , bo u nas ostatnio 0 st nad ranem . Przez to sa slodsze . Zrobilam z nich dzisiaj pyszny sosik . Dodalam rozmaryn , grubo mielony pieprz , odrobine cukru . Pyszota  :-) 

Oki , uciekam bo znowu zostane posadzona o spedzanie niedzielnego wieczora przy kompie . Zza chmur wyszlo slonce, jest cudownie , kolorowo . Tak wlasnie zapamietalam jesienne wieczory w Polsce kiedy bylam mala dziewczynka. Mowilo sie wtedy o pieknej zlotej polskiej jesieni . Tutaj tez jesien mieni sie tysiacem kolorow . Bardzo ja lubie . Dobra , zmykam , na szarlotke ktora wczoraj upieklam . Do niej filizanka wieczornej kawki . Uwielbiam niedziele . Szkoda , ze jutro znowu poniedzialek . Ale nic to , bo jeszcze tylko tydzien i mam jesienne fierie - jak to uczniowie w calej Norwegi . Jypppiiiii !!!!

Milego wieczoru . I pieknej jesieni Wam zycze . Ania